خداوندا نمی دانم چه می خواهی تو از جانم و بی آنکه خود خواهی اسیر زندگی کردی           خداوندا اگر روزی ز عرش خود به زیر آیی لباس فقر پوشی و عزتت را برای تکه نانی زیر پای نامردان بیاندازی و شب آهسته و خسته تهی دست و زبان بسته به سوی خانه باز آیی زمین وآسمان را کفر می گویی، نمی گویی؟!                                                                  

  خداوندا اگر روزی بشر گردی ز حال بندگانت با خبر گردی پشیمان می شوی از قصه ی خلقت از این بودن از این بدعت!

"خداوندا تو مسئولی"